عراق عرب و شام و مصر و حجاز و بيت المقدس سياحت نمود . . . اكنون در علم طاهرى و باطنى سرآمد روزگار است و به اعتقاد جمهور علماء و فضلاء رتبهء عالى اجتهاد دارد و در اين زمان حضرت اعلى شاهى ظل‌اللهى وجود شريف آن يگانه را مغتنم دانسته و هميشه از ملتزمان ركاب اقدس‌اند و اكثر اوقات در سفر و حضر بوثاق او تشريف قدوم ارزانى داشته از صحبت فيض‌بخش او مسرور مىگردند . اگرچه شعر و شاعرى دون مراتب عاليهء آن جنابست . اما ذوق سخن‌پردازى بسيار دارد و در فنون سخنورى قصب البسق از اقران ربوده و به عربى و فارسى اشعار آبدار و معانى رنگين و نكات دلپذير شيرين آن جناب زبان زد خواص و عوام است . ( تاريخ عالم‌آرا ص ) در دوازدهم شوال 1030 باصفهان وفات يافت ( در نخبة المقال 1031 ) بعد از وفات جنازه‌اش را بمشهد مقدس حمل كردند و در بين صحن نو و مسجد گوهرشاد مدفون گرديد و داراى بقعهء بزرگى است . ( فوائد الرضويه ، ص 502 ) 1 - الاثنى عشرية فى الصلاة ( عربى ) : طهران ، 1307 ق ، سنگى ، رقعى ، با تبصرهء علامه . طهران ، 1309 ق ، سنگى ، رقعى ، بىشماره صفحه ، با تبصرهء علامه . 2 - احوال و اشعار فارسى شيخ بهائى : سعيد نفيسى ، طهران ، 1316 ش ، سربى ، رقعى ، اقبال 208 ص . 3 - الاربعين ( عربى ) : طهران ، 1274 ق ، سنگى ، رقعى ، خط محمد -